Paramount–Skydance jako zwycięzca – ale za jaką cenę?

Reakcje branży na wycofanie się Netflix z umowy przejęcia Warner Bros. Discovery (WBD) są wyraźnie spolaryzowane i znacznie bardziej złożone, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Dla jednych to utracona szansa na głęboką transformację modelu biznesowego historycznego studia. Dla innych – moment ulgi, który powstrzymuje dalszą dominację jednego globalnego gracza streamingowego i daje nadzieję na utrzymanie silniejszej pozycji rynku kinowego oraz tradycyjnej dystrybucji.

Obecnie faworytem pozostaje konsorcjum Paramount Global–Skydance Media kierowane przez David Ellison. Jednak „zwycięstwo” w wyścigu o WBD nie oznacza końca niepewności. Wręcz przeciwnie – w wielu środowiskach medialnych dominuje przekonanie, że prawdziwe konsekwencje tej transakcji dopiero nadejdą.

Najczęściej powtarzającą się obawą są masowe redukcje etatów wynikające z łączenia struktur i eliminowania dublujących się działów – produkcji, marketingu, sprzedaży międzynarodowej, zaplecza technicznego czy administracji. Historia przejęć pokazuje, że „synergie kosztowe” niemal zawsze oznaczają zwolnienia.

Przypomina się tu proces restrukturyzacji po przejęciu Paramount przez Skydance – wyprzedaż części aktywów, zamykanie kanałów liniowych, ograniczanie międzynarodowej obecności. W Ameryce Łacińskiej zniknęły wybrane kanały w Argentynie i Chile, a w portfolio międzynarodowym zamykano kolejne stacje spod marki MTV. To doświadczenie wzmacnia obawy, że podobny scenariusz może dotknąć aktywów Warnera – szczególnie w obszarze tradycyjnej telewizji, która globalnie notuje systematyczny spadek oglądalności.

Zadłużenie – kluczowy czynnik ryzyka

Sytuacja finansowa obu firm dodatkowo komplikuje obraz. WBD w 2022 roku posiadał ponad 48 mld dolarów długu, a obecnie poziom zadłużenia przekracza 33 mld dolarów – co oznacza postęp w redukcji, ale nadal jest to ogromne obciążenie bilansu.

W czwartym kwartale 2025 roku WBD osiągnął przychody na poziomie 9,46 mld dolarów oraz 131,6 mln globalnych subskrybentów usług streamingowych. Skorygowana EBITDA wyniosła 2,216 mld dolarów, ale spółka odnotowała stratę netto w wysokości 252 mln dolarów. Oznacza to, że mimo rosnącego segmentu streamingowego firma wciąż zmaga się z presją kosztową i transformacją modelu biznesowego.

Z kolei Paramount Global w analogicznym kwartale pogłębił stratę netto do 573 mln dolarów (wobec 224 mln rok wcześniej), mimo 2-procentowego wzrostu przychodów. Poprawa wyników w streamingu – głównie dzięki rozwojowi platformy Paramount+ – nie była w stanie zrekompensować spadków w tradycyjnej telewizji liniowej.

Po połączeniu obu podmiotów łączne zadłużenie sięgałoby dziesiątek miliardów dolarów. W praktyce oznacza to ogromną presję na generowanie gotówki. Najszybszym sposobem poprawy wskaźników finansowych są:

• redukcje etatów,

• sprzedaż części aktywów,

• zamykanie nierentownych kanałów,

• ograniczanie produkcji wysokiego ryzyka.

Właśnie dlatego obawy o kolejną falę konsolidacji i cięć są uzasadnione.

Telewizja liniowa pod presją

Kanały telewizyjne – zarówno należące do Warnera, jak i Paramount – od lat tracą widownię i przychody reklamowe. Trend „cord-cutting” w USA i Europie powoduje systematyczny odpływ abonentów z tradycyjnych pakietów kablowych. W takiej sytuacji utrzymywanie rozbudowanych struktur telewizyjnych staje się coraz trudniejsze ekonomicznie.

Jeżeli Skydance wcześniej zamykał lub sprzedawał kanały w ramach porządkowania portfela Paramount, logiczne jest założenie, że podobne decyzje mogą zapaść wobec wybranych aktywów Warnera – zwłaszcza poza USA.

Wątek polityczny i wizerunkowy

Dodatkowym elementem jest kontekst polityczny związany z administracją Donald Trump. W przestrzeni medialnej pojawiają się opinie, że w CBS News ton przekazu wobec Trumpa stał się bardziej wyważony lub mniej konfrontacyjny, choć jednocześnie oglądalność części programów spada.

To rodzi pytania o przyszły kierunek redakcyjny większej, połączonej struktury medialnej. Czy będzie to model bardziej ostrożny politycznie? Czy zmiany właścicielskie wpłyną na decyzje programowe? W dużych konglomeratach medialnych granica między strategią biznesową a presją polityczną bywa cienka.

Gdyby nowy właściciel chciałby zmienić wszystko w CNN to może doprowadzić do upadku, mimo CNN pozostaje dochodowy – według danych WBD może wygenerować około 600 mln dolarów zysku operacyjnego w tym roku. Chciałby jak w CBS News, zmiany mimo zmian w CBS zamiast wzrasta oglądalność spada,

Koncentracja rynku i konkurencja

Fuzje wielkich korporacji medialnych zawsze budzą obawy o ograniczenie konkurencji. Większa skala oznacza silniejszą pozycję negocjacyjną wobec dystrybutorów, platform, reklamodawców i twórców. Może to utrudnić funkcjonowanie mniejszym studiom i niezależnym producentom, którzy nie dysponują porównywalnym zapleczem finansowym i marketingowym.

Jednocześnie argument zwolenników konsolidacji brzmi: w starciu z globalnymi platformami technologicznymi – streamingiem, mediami społecznościowymi i rosnącą rolą AI – tylko duże, zintegrowane podmioty mają szansę przetrwać.

Co dalej?

Proces regulacyjny w USA i UE może jeszcze znacząco wpłynąć na ostateczny kształt transakcji. Możliwe są warunki ograniczające koncentrację aktywów, wymogi sprzedaży części biznesu lub inne zobowiązania strukturalne.

Jedno jest jednak pewne: niezależnie od tego, czy fuzja zostanie sfinalizowana bez zmian, czy z istotnymi warunkami, branża medialna stoi przed okresem głębokiej restrukturyzacji. Wysokie zadłużenie, presja na rentowność, spadająca oglądalność telewizji liniowej i rosnąca konkurencja technologiczna sprawiają, że redukcje kosztów i przetasowania portfela aktywów wydają się niemal nieuniknione.

Dla pracowników oznacza to niepewność. Dla twórców – większą ostrożność inwestycyjną. Dla widzów – potencjalnie mniej różnorodności lub większą standaryzację treści.

A dla całego rynku – kolejny etap koncentracji w sektorze, który już dziś znajduje się pod ogromną presją transformacyjną.

Dodatkowo wcześniejsze przejęcia

AT&T zapłaciło 85,4 mld dolarów za Warner Bros. i nie stworzyło żadnej wartości.

Disney zapłacił 71,3 mld dolarów za Foxa i od tamtej pory nie udało mu się wyciągnąć z tego żadnych korzyści.

Discovery zapłaciło 43 mld dolarów za Warner Bros. i nie udało mu się stworzyć wartości, dziś same WarnerDiscovery przynosi straty.

Paramount zapłaci 111 mld dolarów za Warner Bros, obawa przed mogą zapłacić długami, redukcją etatów, ograniczenie produkcji, zamykanie kanałów jest realna.