Bliskość w związkach gejowskich

Odkrywanie prawdziwej bliskości w związkach gejowskich: jak unikać pułapki nadmiernego starania się.

W tym tygodniu setki gejów podzieliły się ze mną niezwykłym odkryciem. Uświadomili sobie, że ich własne działania mogą przyczyniać się do braku bliskości, którego tak bardzo pragną w swoich związkach. To niesamowite, jak mało mówi się o tym problemie w przestrzeni eksperckiej.

Paradoksalnie, stałe pragnienie bycia wybranym, cenionym i doświadczania chemii w relacji napędza zachowania, które ostatecznie oddalają partnerów od siebie.

Rozmawiałem z mężczyznami, którzy myślą, że rozmowy o braku bliskości wystarczą, by pogłębić intymność. Słyszałem historie o tych, którzy próbują rozpalić iskrę poprzez nieustanne akty dobroci, gotowość do pomocy czy poświęcanie się dla partnera. Widziałem też, jak inni starają się „nie zajmować zbyt dużo miejsca” – tłumią swoje pragnienia i obawiają się wyrazić swoje zdanie, by uniknąć konfliktów.

Problem polega na tym, że takie działania, zamiast zbliżać, tworzą dystans. Im bardziej ktoś stara się naprawić związek, czy to poprzez intensywne rozmowy, przesadne dawanie czy ukrywanie swoich prawdziwych potrzeb, tym bardziej relacja cierpi.

Wielu gejów wpada w tę pułapkę, ponieważ od dziecka uczono ich, by tłumić swoje potrzeby i być „tym dobrym” – opiekunem, który zasługuje na miłość poprzez poświęcenie. Jednak te zachowania prowadzą do sytuacji, w której partner przestaje odwzajemniać wysiłek, a potencjalni partnerzy tracą zainteresowanie.

Największe odkrycie? To, że wysiłki, które miały zbliżyć ich do partnera, faktycznie sabotowały relację. Gdy pomagają sobie wyjść z tego schematu i zaczynają budować relacje z miejsca pewności siebie, zdrowych granic i otwartej komunikacji, wszystko się zmienia.

Wtedy partner zaczyna wykazywać inicjatywę – organizuje czas dla związku, okazuje czułość i dba o potrzeby drugiej strony bez podpowiedzi czy nacisków. Dla singli oznacza to łatwe i naturalne randki, które zaskakują głębokim połączeniem i chemią.