Queerowa rewolucja na hiszpańskiej wsi. Festiwale i lokalne inicjatywy przełamują niewidzialność osób LGBTQ+

• 

Aktywizm na rzecz praw podstawowych i różnorodności coraz wyraźniej wykracza poza granice wielkich miast. W Hiszpanii rozwija się oddolny ruch, który podważa przekonanie, że widoczność osób LGBTQ+ i kultura queer są domeną wyłącznie metropolii.

Festiwale, debaty, spotkania mieszkańców i lokalne inicjatywy pojawiają się w coraz mniejszych miejscowościach. Ich celem jest nie tylko walka z dyskryminacją, ale również przełamanie historycznej i społecznej niewidzialności osób LGBTQ+ na słabo zaludnionych obszarach kraju.

Jednym z kluczowych pojęć obecnych w debacie jest „sexilio”, czyli „seksualne wygnanie”. Termin odnosi się do sytuacji, w której osoby queer i LGBTQ+ opuszczają rodzinne miejscowości z powodu swojej orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej.

Przez lata dla wielu osób wyjazd do dużego miasta był jedynym sposobem na życie w większej anonimowości i swobodzie. Mniejsze społeczności często kojarzyły się natomiast z kontrolą społeczną, brakiem prywatności, odrzuceniem lub koniecznością ukrywania własnej tożsamości.

Dziś lokalni aktywiści chcą odwrócić ten proces.

– Miasta są przyszłością – mówi drag queen Gata al Kuadrado z Santacary w Nawarze. Jednocześnie podkreśla, że miejscowości mogą przetrwać tylko wtedy, gdy ludzie będą mogli żyć w nich komfortowo i bez konieczności ukrywania tego, kim są.

Jednym z przykładów tej zmiany jest Santacara – niewielka miejscowość w południowej Nawarze, licząca nieco ponad 850 mieszkańców.

20 czerwca odbyła się tam pierwsza edycja Pride Fest, lokalnego święta dumy. Na głównym placu zorganizowano debatę, wydarzenia kulturalne, występy artystyczne oraz spotkania mieszkańców.

W przestrzeni publicznej pojawiły się tematy, które jeszcze niedawno rzadko były poruszane w małych miejscowościach: zaimki, deadnaming, czyli używanie wobec osoby transpłciowej jej poprzedniego imienia, oraz doświadczenia osób LGBTQ+ mieszkających poza dużymi miastami.

Celem takich inicjatyw jest stworzenie przestrzeni, w której osoby, które wcześniej wyjechały ze swoich rodzinnych miejscowości, mogą uwierzyć, że powrót jest możliwy.

Organizatorzy i aktywiści zwracają uwagę, że włączenie społeczne może mieć również znaczenie dla przyszłości demograficznej obszarów wiejskich.

Młodzi ludzie nie powinni być zmuszeni do opuszczania rodzinnych miejscowości tylko dlatego, że chcą żyć otwarcie jako osoby LGBTQ+. Tworzenie bezpiecznego i przyjaznego środowiska może pomóc w zatrzymaniu mieszkańców, a także przyciąganiu osób, które chcą osiedlić się na wsi bez rezygnowania ze swojej tożsamości.

To bezpośrednie zakwestionowanie metronormatywności – przekon

źródło GNDario