Niemcy: Badania wskazują na wysokie ryzyko bezdomności wśród osób LGBTQ+

Liczba osób korzystających z noclegowni i schronisk dla bezdomnych w Niemczech spadła o 5 proc. w porównaniu z rokiem poprzednim, jednak organizacje społeczne zwracają uwagę, że problem wciąż dotyka setek tysięcy ludzi, w tym nieproporcjonalnie dużą liczbę osób LGBTQ+.

Według danych opublikowanych przez Federalny Urząd Statystyczny (Destatis), na dzień 31 stycznia 2026 roku około 452,9 tys. osób przebywało w schroniskach, noclegowniach oraz innych placówkach zapewniających tymczasowe zakwaterowanie. Oznacza to spadek o około 21,8 tys. osób w porównaniu z analogicznym okresem rok wcześniej.

Statystyki obejmują osoby korzystające z instytucjonalnych form zakwaterowania, nie uwzględniają jednak osób mieszkających na ulicy ani tych doświadczających tzw. ukrytej bezdomności, polegającej na tymczasowym przebywaniu u znajomych lub członków rodziny.

Z danych wynika, że około 85 proc. osób objętych statystyką nie posiadało obywatelstwa niemieckiego. Największą grupę stanowili obywatele Ukrainy – 128,9 tys. osób, czyli 28 proc. wszystkich zarejestrowanych. Liczba obywateli Niemiec wyniosła 67,2 tys.

Średni wiek osób korzystających z noclegowni wynosił 31 lat. Około 41 proc. było młodszych niż 25 lat, 39 proc. miało od 25 do 50 lat, a 19 proc. ukończyło 50 lat. Mężczyźni stanowili 57 proc. tej grupy, podczas gdy kobiety 42 proc.

Najliczniejszą kategorię gospodarstw domowych tworzyły osoby samotne, których było 158,7 tys., co odpowiadało 35 proc. wszystkich objętych badaniem. Najwięcej osób korzystających z noclegowni odnotowano w Nadrenii Północnej-Westfalii, Badenii-Wirtembergii oraz Berlinie.

Badania przeprowadzone w ostatnich latach wskazują, że osoby LGBTQ+ są szczególnie narażone na bezdomność. Według szacunków w Niemczech problem ten może dotyczyć co najmniej 55 tys. osób należących do tej społeczności, a niektóre analizy wskazują nawet na ponad 72 tys. przypadków.

Eksperci wiążą podwyższone ryzyko bezdomności wśród osób LGBTQ+ z konfliktami rodzinnymi po ujawnieniu orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej, dyskryminacją na rynku mieszkaniowym oraz ograniczonym dostępem do wsparcia społecznego. Szczególnie zagrożone mają być osoby młode, które po odrzuceniu przez rodzinę często trafiają do niestabilnych warunków mieszkaniowych lub doświadczają bezdomności.

Specjaliści podkreślają również, że do głównych czynników sprzyjających bezdomności należą rosnące koszty mieszkań, niestabilne zatrudnienie, migracje oraz bariery w dostępie do rynku mieszkaniowego. W przypadku osób queer dodatkowym czynnikiem ryzyka pozostaje dyskryminacja oraz osłabione sieci wsparcia społecznego.